คำศัพท์อักษรขอม
อักษรศักดิ์สิทธิ์ของภาคกลางเป็นของเขมร ของภาคเหนือไม่ใช่
คืออะไร
อักษรที่แตกจากเขมร ใช้ในภาคกลางของไทยสำหรับบาลี สันสกฤต และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงยันต์ที่สักที่นั่น มันไม่ใช่อักษรชุดเดียวที่ยันต์เขียนด้วย และทางเหนือก็ไม่ใช่อักษรที่ใช้ตามปกติ
ฉบับยาว
ไทยรับอักษรเขมรโบราณมาเป็นอักษรทางการราวศตวรรษที่สิบ เพราะภาษาไทยยังไม่มีระบบเขียน ราวศตวรรษที่สิบห้ามีการเพิ่มตัวอักษรเพื่อให้เขียนภาษาไทยได้ และผลลัพธ์เรียกว่า ขอม ซึ่งก็คือคำไทยที่แปลว่าเขมรนั่นเอง
จากนั้นอักษรสองชุดก็แบ่งงานกัน อักษรไทยสำหรับเรื่องทางโลก อักษรขอมสำหรับข้อความทางศาสนา รูปตัวอักษรของมันแทบไม่เปลี่ยนเลยตั้งแต่สมัยสุโขทัย
และทางเหนือใช้คนละอักษร ยันต์ที่เขียนในล้านนาใช้อักษรธรรมล้านนา หรือ ตัวเมือง หรืออักษรไทใหญ่ หรืออักษรไทลื้อ ส่วนในลาวใช้อักษรธรรมลาว ล้านนามีระบบเขียนของตัวเองไว้ทำงานเดียวกันนี้ และยันต์ที่สักที่นั่นก็อยู่ในอักษรนั้น ยันต์บอกคุณว่าสายของมันมาจากไหน ก่อนจะบอกว่ามันทำอะไร
รากศัพท์
Thai ขอม khom — Khmer, Cambodia; the modern word is เขมร khamen
the script is named after the people it was taken from
เกี่ยวข้องกับ
ถูกอ้างถึงโดย
- สักยันต์ The central Thai script for it. The north uses its own.
แต่ละข้อความมาจากไหน
| Field | Tier | Source | Note |
|---|---|---|---|
| default | cited | Khom Thai script — Wikipedia (en) | |
| text_th | inference | written in Thai by this project, not machine-translated |
แหล่งอ้างอิง
- Khom Thai script — Wikipedia (en)
- Tai Tham script — Wikipedia (en)
- Yantra tattooing — Wikipedia (en)
cited Cited — a named source, linked · harvested Harvested — fetched from an open dataset, with its licence · tradition Tradition — general knowledge of the tradition, hedged · inference Inference — this project's own reasoning from the above · field Field — someone stood there