การเดินทางส่งกระเป๋าไปก่อน

ทำไมนี่เป็นคำถามจริง ไม่ใช่เรื่องจุกจิก รถเช่าส่วนใหญ่บนเส้นทางนี้ไม่มีที่ใส่ของ ช่องใต้เบาะของรถออโต้ 110 ใส่หมวกกันน็อกกับเสื้อกันฝนแล้วก็เต็ม รถเวฟมีเกียร์มีช่องเล็กๆ กับตะขอ รถเปลือยหรือรถสปอร์ตไม่มีอะไรเลย กระเป๋าจึงไปจบบนหลังคุณหรือมัดอยู่บนเบาะซ้อน และเป้สะพายหลังตลอดหกร้อยกิโลเมตรที่เอียงซ้ายเอียงขวา จะรู้สึกได้ที่หลังภายในบ่ายวันที่สาม ส่วนกระเป๋าท้ายที่วางสูงหลังคนขี่ คือสิ่งที่ทำให้ทุกโค้งหักศอกกลายเป็นการเถียงกับรถ

รูปแบบที่ได้ผลคือสองใบ ใบเล็กที่อยู่กับตัว เอกสาร น้ำ เสื้อกันฝน เครื่องมือ โทรศัพท์ และของทางการแพทย์ทั้งหมด กับใบใหญ่ที่กระโดดข้ามไปรออยู่ในห้อง

สองวิธีในการส่งข้ามไปก่อน

ทางไปรษณีย์ ไปรษณีย์ไทยมีที่ทำการในทุกเมืองที่ค้างคืนบนเส้นทางนี้ ยกเว้นสองแห่ง พัสดุส่งจากเมืองที่กำลังจะออกไปยังเมืองที่กำลังจะไปถึง ถูกที่สุด ช้าที่สุด และติดเวลาราชการ

ทางรถโดยสาร วิธีนี้คนส่วนใหญ่นึกไม่ถึง และบนเส้นทางนี้เป็นคำตอบที่ดีกว่า รถตู้และรถโดยสารที่วิ่งเชียงใหม่–ปาย–แม่ฮ่องสอน และเชียงใหม่–ฮอด–แม่สะเรียง–แม่ฮ่องสอน รับฝากพัสดุไปกับเที่ยวเดียวกับผู้โดยสาร ฝากที่เคาน์เตอร์ ของไปในห้องเก็บสัมภาระ แล้วไปรับที่สำนักงานปลายทาง ตามธรรมเนียม — เป็นเรื่องปกติและใช้กันทั่วประเทศ และจุดสำคัญที่นี่คือ รถวิ่งไปที่เดียวกับที่คุณจะไป ในวันเดียวกัน เป็นวิธีเดียวที่เร็วเท่าตัวคุณ

ส่งไปลงที่ไหนได้บ้าง นับจาก OpenStreetMap ณ วันที่ดึงข้อมูล เชียงใหม่ แม่มาลัย ปาย สบป่อง แม่ฮ่องสอน ขุนยวม แม่สะเรียง และฮอด ล้วนมีที่ทำการไปรษณีย์ในระยะเดินจากกลางเมือง และทุกเมืองมีสถานีขนส่ง แม่ลาน้อยไม่มีอะไรในแผนที่เลย ส่วนแม่แจ่มมีที่ทำการรถโดยสารแต่ไม่มีไปรษณีย์ ถ้าเส้นทางของคุณนอนแม่ลาน้อย คืนนั้นกระเป๋าต้องไปกับคุณ ตารางในหน้าสัมภาระแจกแจงไว้ทีละเมือง

สิ่งที่มักผิดพลาด พัสดุต้องมีที่อยู่จริงและมีคนยอมเซ็นรับ ที่พักจึงต้องตกลงล่วงหน้าว่าจะเก็บกระเป๋าให้แขกที่ยังไม่มาถึง การรับของมักต้องใช้บัตรที่ตรงกับชื่อหน้ากล่อง ที่ทำการต่างอำเภอเปิดตามเวลาราชการ ปิดพักเที่ยงและปิดเสาร์อาทิตย์ พัสดุที่มาถึงวันเสาร์จะค้างถึงวันจันทร์ และกระเป๋าผ้าทนการวางซ้อน ถุงกระดาษไม่ทน

ใครเดินรถบนเส้นทางที่คุณจะใช้ OpenStreetMap ระบุผู้ประกอบการที่จุดจอดแม่มาลัยและจุดจอดเหนือสบป่องว่าเป็น เปรมประชาขนส่ง และให้ชื่อภาษาไทยของสถานีขนส่งปายว่า เปรมประชาขนส่ง เช่นกัน นั่นคือช่วงเหนือทั้งเส้น เชียงใหม่ แม่มาลัย ปาย สบป่อง แม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นเส้นทางตามเข็ม ส่วนแม่ฮ่องสอน ขุนยวม และแม่สะเรียง ต่างก็มีสถานีขนส่งของตัวเองบนช่วงใต้ กระเป๋าจึงฝากที่ปลายหนึ่งของช่วงและไปรับอีกปลายหนึ่งได้ บนเที่ยวรถที่คุณขี่ขนานไปด้วย

จุดที่ต่างจากไปรษณีย์ พัสดุทางไปรษณีย์ไปที่ที่อยู่ ซึ่งแปลว่าที่พักต้องตกลงล่วงหน้าว่าจะรับกระเป๋าแทนแขกที่ยังไม่มาถึง แต่พัสดุทางรถไปที่ เคาน์เตอร์ของผู้ประกอบการที่สถานีขนส่งปลายทาง แล้วคุณไปรับเองตอนถึงเมือง ไม่ต้องให้ใครตกลงอะไรทั้งนั้น อนุมาน — บนเส้นทางที่คุณไปถึงคนละเมืองทุกเย็น นี่คือวิธีที่ง่ายกว่ามาก

สิ่งที่คุณยื่นให้จริงๆ กระเป๋าผ้า ปิดสนิท เขียนปลายทางและเบอร์โทรไว้ มันไปอยู่ในห้องเก็บสัมภาระรวมกับกระเป๋าผู้โดยสาร ไม่มีแอปให้ติดตาม แต่มันอยู่บนเที่ยวรถที่ระบุ และมาถึงเมื่อรถคันนั้นมาถึง

ตามธรรมเนียม — ขั้นตอนเป็นเรื่องปกติ และเป็นแบบนี้ ทุกขั้นตอนคือสิ่งที่บริการนี้มักเป็น ไม่ใช่นโยบายที่อ้างอิงได้ ส่วนราคา เวลาปิดรับ และสิ่งที่แต่ละเจ้ารับหรือไม่รับ ไม่มีข้อมูลในชุดนี้

1. เคาน์เตอร์ของผู้เดินรถที่สถานีขนส่ง ไม่ใช่ร้านรับส่งพัสดุ เป็นช่องเดียวกับที่ขายตั๋วเส้นทางนั้น

2. คำที่ใช้ ฝากของ คือคำที่ใช้กันทั่วไป ส่วน ส่งพัสดุ เป็นคำทางการ แล้วตามด้วยปลายทาง เช่น ฝากของไปแม่ฮ่องสอน

3. รายละเอียด เมืองปลายทาง ชื่อคนที่จะมารับ และเบอร์โทรที่ใช้ได้ในไทย พร้อมชื่อและเบอร์ของผู้ส่ง

4. ค่าส่งและใบรับ ค่าส่งมักจ่ายโดยผู้ส่งที่ต้นทาง คิดตามน้ำหนักหรือขนาด เลขบน ใบรับของ คือสิ่งสำคัญ

5. เวลาถึง ของไปกับเที่ยวรถที่ระบุ คำถามว่า ถึงกี่โมง จึงได้คำตอบเป็นเวลา ไม่ใช่การประมาณ

6. การรับ ที่สถานีขนส่งปลายทาง ที่เคาน์เตอร์ของเจ้านั้น พร้อมใบรับของและพาสปอร์ต ด้วยคำว่า มารับของ

เวลาปิดรับ ของต้องถึงเคาน์เตอร์ก่อนรถออก ซึ่งเร็วกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด กระเป๋าที่ฝากตอนเช้าถึงตอนเย็น

ของทางการแพทย์ กระเป๋าหายคือปัญหาเรื่องเสื้อผ้า แต่ CPAP ยาพ่น หรืออินซูลินหายคือปัญหาทางการแพทย์ และหาใหม่ที่ขุนยวมตอนสามทุ่มไม่ได้ เครื่อง CPAP ยังต้องใช้ไฟบ้านและพื้นเรียบ

ทางไปรษณีย์ใช้เวลาราวสองวัน ทางรถโดยสารถึงในวันเดียวกับที่ส่ง พัสดุจ่าหน้าถึงชื่อคนที่ที่พักที่ระบุชื่อ พร้อมเบอร์โทรของที่พักบนกล่อง

อนุมาน — อีกทางหนึ่งคือกระเป๋าผ้า 20 ลิตร มัดต่ำขวางเบาะซ้อน และของหนักไว้ชิดถังน้ำมัน

อนุมาน — บัญชีของจริง ตามสิ่งที่ร้านน่าจะให้คุณมา

ออโต้ 110–160 ช่องใต้เบาะที่ใส่หมวกกันน็อกได้ใบหนึ่ง หรือหมวกกับเสื้อบางๆ แล้วก็หมด มีตะขอที่บังลม และมีพื้นวางเท้าราบอยู่ข้างหน้า ซึ่งเป็นที่ว่างจริงที่เดียวบนรถ และเป็นที่ที่ดีที่สุดสำหรับวางน้ำหนัก คือต่ำและอยู่ข้างหน้า

รถครอบครัวมีเกียร์ 110–150 ช่องเล็กๆ ตะขอ และหลายคันมีแร็คท้าย แร็คคือส่วนที่มีประโยชน์ กระเป๋าผ้าที่มัดราบกับแร็คอยู่ต่ำกว่ากระเป๋าใบเดียวกันที่วางบนเบาะซ้อน

รถวิบาก 250–450 แทบไม่มีอะไรมาจากโรงงาน โชคดีจะมีแร็คท้าย ช่วงล่างที่ยุบยาวแปลว่าอะไรที่มัดไว้จะขยับมากกว่าที่คิด

พิกัดกลางและแอดเวนเจอร์คันใหญ่ เป็นกลุ่มเดียวที่น่าจะมีกระเป๋าข้างหรือกล่องท้าย และเป็นกลุ่มเดียวที่คำตอบคือวางบนรถได้จริง กล่องท้ายสะดวก และมันก็คือน้ำหนักที่อยู่สูงและอยู่หลังเพลาล้อหลังพอดี ซึ่งเป็นจุดที่ทางลงที่บรรทุกของต้องการน้อยที่สุด

รถเปลือยและรถสปอร์ต มีเบาะซ้อนกับเชือกยางหนึ่งเส้น จบบัญชี

อนุมาน — ด้วยเหตุนี้การส่งกระเป๋าใบหลักไปล่วงหน้าจึงไม่ใช่ความฟุ่มเฟือยสำหรับทริปนี้ รถที่ให้เช่าในเชียงใหม่เกินครึ่งไม่มีที่ใส่สัมภาระสี่วันที่ไม่ลงเอยบนหลังคนขี่หรือตั้งอยู่บนท้ายรถ